Het eerste half jaar zit er gewoon alweer op. Voorbij gevlogen in de turbulentie van wat eerst een griepje leek met alle daarop volgende veranderingen in onze plannen, in onze manier van leven, in onze samenleving. Verandering is geen checklist. Verandering is een emotie. En dat hebben wij de afgelopen maanden aan den lijve ondervonden.

Halfjaarlijkse Townhall

Vandaag hebben wij die verandering bij STONE bijna gevierd leek het wel ondanks het economische en mentale pak slaag dat wij aanvankelijk halverwege maart te verstouwen kregen. Er zijn wel wat checklistjes aan te pas gekomen maar aan de emotie voorbij stelden wij tijdens onze halfjaarlijkse “Townhall” vast dat wij er werkelijk alles uitgehaald hebben wat er in zat. Niemand ontslagen, een voorzichtig maar overtuigend herstel in omzet, op de relatie steeds meer klanten en kandidaten in beeld. Er is gebuffeld, geknokt, gelachen en gehuild. Wij hebben de afgelopen maanden gebruikt om ons team sterker te maken, de organisatie weerbaarder, de propositie herkenbaarder en onze passie voor ons vak en ons bedrijf tastbaarder. Of het genoeg is weten wij nu nog niet, time will tell, maar wij zijn niet ontevreden en klaar voor de toekomst. Ook ons leiderschap heeft een nieuwe betekenis gekregen. Ondanks alle onzekerheden, en de één gaat daar beter mee om dan de ander, is iedereen bij ons opgestaan. Niet als vele kapiteins op 1 schip, er is gewoon ook behoefte aan duidelijke sturing en richting. Maar wel op de manier waarop iedereen verantwoordelijkheid neemt voor zijn werk en wij elkaar ook aanspreken op die verantwoordelijkheid en daarin vertrouwen bieden. Nog meer dan voorheen. Thats where personal leadership kicks in en daar hebben wij dus blijkbaar veel van in huis.

Robin van Galen over de vloer

Om dat te vieren hadden wij vandaag Robin van Galen over de vloer. Om Team STONE te coachen en meer inzicht te verschaffen over hoe wij ook de komende maanden als team voor goud kunnen blijven gaan. Dat doet hij voor het eerst in korte broek en op blote voeten, zijn sportcoaching daar gelaten natuurlijk. Daarvoor hebben wij de afgelopen maanden met elkaar onze grenzen verkend en zijn wij bereid geweest om hard in te grijpen in wat wij deden. Hebben wij onze spelers ook de ruimte gegeven om eigen keuzes te maken en daarvoor verantwoordelijkheid te nemen. Hebben wij onszelf een spiegel voorgehouden. Doen wij dag in dag uit de zaken die moeten gebeuren, durven wij tegen de stroom in te gaan en pakken wij door. Om maar een paar wijze lessen van deze middag te citeren.

Het Ravijn…

Oh ja het ravijn. Daar wilde ik ook nog naar toe zoals de aanhef al verraadde. De rand van het ravijn wel te verstaan. Want om echt te veranderen moet je ook durven dromen en durven bang te zijn.

Want als de mooiste bloemen groeien, langs de rand van het ravijn
Dan moet daar ook het beste uitzicht op je stoutste dromen zijn

Maar als ik iets zou mogen zeggen, het is geen rechte lijn
En de grens maar iets verleggen gaat maar zelden zonder pijn
Want de allermooiste bloemen, groeien vlak langs het ravijn
En om die te kunnen plukken moet je durven bang te zijn

(bron: Veldhuis & Kemper – Ravijn)

Wij gaan gewoon nog even door met het verleggen van onze grenzen en durven veranderen. What ever it takes!

Peter Caljé – Algemeen Directeur

Peter Caljé

 

Terug naar het nieuws overzicht