Maar soms is één persoon wel in staat om grote dingen te laten gebeuren. Afgelopen weekeinde nam ik afscheid van de vader van een goede vriend van ons. Ook al mijn vrienden waren er. “A band of brothers”, 16 man sterk. Ieder jaar nog gaan wij in wisselende samenstellingen een week met elkaar op vakantie. En dat in sommige gevallen, met wat onderbrekingen, al meer dan 40 jaar. Krankzinnig en bevoorrecht. Met het ouder worden, en dus ook ouder wordende ouders, wordt het crematorium soms ook wel gekscherend ons nieuwe clubhuis genoemd. Ook onder verdrietige omstandigheden houden wij de moed er in en worden er grappen gemaakt.

Steve Jobs

Een bijzondere leider

Deze keer was het anders, net iets meer bijzonder. Zonder de vader in kwestie had deze vriendengroep waarschijnlijk een iets minder gelukkige jeugd gehad en zeker niet, met de intensiteit van nu, bestaan. Laten ik hem maar bij zijn naam noemen. Fred Horstman was een hele bijzondere, bescheiden en eenvoudige man. Een arbeider en socialist in hart en nieren. En stiekem toch ook een beetje een liberaal. Bij de plechtigheid werd “de internationale” gespeeld. De aanwezigen hadden rode rozen bij zich als passend eerbetoon. Hij was denk ik de eerste dienende leider die ik ontmoette in mijn leven. Als voorzitter van onze scoutinggroep gaf hij ons betrokken, ruimdenkend, soms een beetje dwingend maar altijd verbindend de ruimte en het vertrouwen om met elkaar de wereld te verkennen. Dat ging behoorlijk ver. Zo ver zelfs dat toen wij het plan opvatten om een zeewaardig zeiljacht te gaan bouwen hij hiervoor de bakens verzette daar waar andere bestuurders waarschijnlijk wat behoudender zouden zijn geweest. Lang verhaal kort. Dat schip, of beter gezegd die tobbe vol met herinneringen, kwam er met bloed, zweet en tranen. Ontwerpen, lassen, slijpen, tuigen, motoren, masten, kooien en niet onbelangrijk: financieren! Het was vallen, opstaan en weer doorgaan voor ons als vroege twintigers. Na drie lange jaren bouwen, en dito studievertraging in mijn geval, was er de eerste oversteek naar Engeland. Dit was nog in het pre-mobiele tijdperk en ook de navigatie was behoorlijk analoog. Een groot avontuur met alles er op en er aan. Zon, zee, zeilen, wind, nieuwe havens en om de zoveel dagen een collect-call naar huis om te laten weten dat wij nog niet waren vergaan. En toen wij na drie lange en doorleefde weken thuiskwamen stond “onze stuurman aan de wal” met zijn fiets op het Schiedamse Havenhoofd ons op te wachten. Blij dat wij heelhuids terugkeerden en in stilte trots op hetgeen wij met elkaar hadden bereikt.

zeilboot PC

Groot verlies

Grote dingen worden nooit door één persoon gedaan stelde Steve Jobs. Dat is helemaal waar maar vaak is er wel één iemand nodig om meer dan één persoon grote dingen te laten doen. Van zo’n iemand heb ik afgelopen zaterdag afscheid genomen. Een grootse man die in alle bescheidenheid en vanaf de achtergrond ons in staat heeft gesteld om iets met elkaar tot stand te brengen en in de vriendschap te groeien. Daar kunnen veel mensen, ook ik nog steeds, een voorbeeld aan nemen. Iedere dag weer met vrienden en met collega’s.

Peter Caljé
Peter Caljé – Algemeen Directeur
Terug naar het nieuws overzicht