Als je de richting van de wind niet kan veranderen , verander dan de zeilen (H. Jackson Brown). Aldus de spreuk voor de maand maart op de jaarkalender van STONE. Als zeezeiler een citaat naar mijn hart en zelfs als ik met deze kou op het strand wandel met Bo kan ik, als ik mijn ogen even dicht doe, mij voorstellen op mijn schip door de golven te snijden in een nauwelijks verwarmend winterzonnetje.

En nu ik mijn ogen toch dicht heb en even mag wegdromen op de golven ga ik even terug naar 1986. Want om überhaupt iets met wind en zeilen te kunnen doen moet je wel een boot hebben. In dat jaar vatten 13 van mijn jeugdvrienden en ik het plan op om zelf een boot te bouwen. We hadden een oude reddingssloep cadeau gekregen van een “diep-zee-pijpenlegger” en het enige dat wij moesten doen was het ding opbouwen.

Het enige. Wat volgde waren 4 jaar waarin wij letterlijk dag en nacht dingen deden die wij nog nooit eerder gedaan hadden. Het heeft voor enige vertraging in mijn studie gezorgd, een jaar of 4 dus, maar allemachtig wat heb ik daar veel geleerd. Kajuit, kombuis, ballast, motoren, elektra, lassen, slijpen, zeilplannen, vuilwater-toiletinstallaties, hydraulische stuurinrichtingen, regelen, ritselen, netwerken. Maar ook over organisatie, afspraken, doorzetten, plannen, financieren, confrontaties en vriendschappen. Het resultaat mocht er wezen. Een tweemaster van 13 meter met 10 slaapplaatsen en een iets te stevige waterverplaatsing waarmee wij de Noordzee en de Oostzee regelmatig hebben bevaren. Wij waren een goed zeegaand team, kenden elkaar en ons schip van binnen en van buiten, hadden aan een half woord genoeg. We waren jong dus ga er maar vanuit dat het bovendien een behoorlijk vrolijke bedoeling was. Een tobbe vol met herinneringen.

Schip

Terug naar nu. Wij hebben de wind bij STONE behoorlijk mee op het ogenblik. Nog even en wij hebben meer dan 100 lopende projecten bij een groot aantal opdrachtgevers in even zo veel branches en industrieën. Dat heeft zondermeer met onze boot en zeilen te maken om maar even bij het thema te blijven. Maar nog meer natuurlijk met de bemanning die de afgelopen 4 jaar met organisatie, afspraken, doorzettingsvermogen, planning, financiering, confrontaties en vriendschap samen de weg voorwaarts heeft ontdekt. Op koers is gebleven. Een sterke cultuur heeft gesmeed. Een cultuur die ons, krachtiger dan de wind en de stand van onze zeilen, wendbaar maakt en door de conjuncturele golven doet snijden. Dus als je de wind niet kan veranderen, verander en ontwikkel dan je team voordat je aan de zeilen begint te rommelen. Breidt het team uit, neem ook afscheid van mensen, haal nieuwe competenties binnen. Anders wordt dat zeilen voor je het weet een hele dure hobby. Om, vrij vertaald, met Jacques Brel (althans ik denk te weten dat hij dit gezegd heeft) te spreken: “Zeezeilen is dan de duurste manier om op een plek te komen waar je niet wilt zijn”. Wij liggen in ieder geval op koers, met een steeds groter en steeds hechter team, en beleven daar veel plezier aan!

Ik wens jou een winderige maand maart toe!

Peter Caljé
Peter Caljé Algemeen Directeur

 

Terug naar het nieuws overzicht