Wat men moet leren doen, leert men door het te doen.

Aristoteles zet mij even aan het denken. Het jaar 2013 was voor mij en mijn compagnons bij STONE, Edwin en Alfons, een jaar van grote veranderingen. Alle drie waren wij precies dan een groot aantal ervaringen rijker maar ook een illusie armer.

Aristoteles

Alfons had net zijn bedrijf Steven Parc verkocht en lag nog aan de beademing van alle inspanningen die hij daar voor had geleverd. Edwin was één van de meest succesvolle managers ooit bij “de last stop before the top” maar kreeg toch te horen dat, hoewel men eigenlijk niet zonder hem kon, dat toch gingen proberen. En datzelfde lot onderging ik later dat jaar op de derde dinsdag van september na een turbulente en succesvolle carrière bij dezelfde organisatie die altijd het vizier op de toekomst heeft gericht. Tussen de regels door hoorde ik nog wel iets dat leek op: “wat je ook gaat doen, ga maar niet ondernemen”.

No Regrets

Voor ons alle drie gold overigens “no regrets”. Het was tijd voor iets anders. Wat wij met elkaar deelden was de passie voor ons vak, een lange geschiedenis van leermomenten en de ambitie om toch nog een keertje aan de wereld te laten zien dat onze eerdere successen geen toeval waren geweest. En terwijl onze opvolgers blijmoedig verder bouwden aan de organisaties die wij hadden opgebouwd en achter gelaten vonden wij elkaar in STONE. De redenering was dat als wij met onze ervaring aan de slag zouden gaan het niet de vraag zou zijn of het een succes zou worden maar hoe groot dat succes uiteindelijk zou zijn.

Hobbels op de weg

De waarheid is dat de weg naar dat succes hobbeliger was dan verwacht. Deels zit dat in onze karakters. Ik ben goed in de grote lijnen en het verbinden maar ben in de operatie (zeker van een klein bedrijf) soms wat te flegmatiek. Edwin is razend scherp in de commercie maar daarin bij vlagen zo gedreven dat je hem wel achter het behang kan plakken. En Alfons is bewezen de beste ondernemer van ons drieën maar heeft iets te veel oog voor details. En overal waar “te” voor staat (behalve in tevreden, en dat zijn wij niet snel) moet je even mee oppassen. Deels zat het ook in onze ambities (krankzinnig hoog), plannen (héél véél) en de inhoud (kennis, content, technologie en big data worden ook in onze branche steeds belangrijker). De stip op de horizon was altijd duidelijk maar in deze snel veranderende tijden ben je eigenlijk dagelijks je plannen aan het bijstellen als je exponentieel wil groeien. Persoonlijk en op inhoud moest er dus veel worden bijgeleerd. En als dat voor ons waar was dan zeker ook voor de collega’s die met ons zijn mee gereisd de afgelopen 5 jaar.

5 jaar later

Edwin 5 jaar in dienst
1 mei 2018, Edwin 5 jaar Partner bij STONE

De afdronk van 5 jaar? Wij drieën vullen elkaar goed aan, steeds beter eigenlijk. Met een beetje luisteren en wijken zit onze grote kracht steeds gerichter in de grote lijnen, de verbinding, de commerciële gedrevenheid en ondernemerschap met oog voor detail. In een goede rolverdeling en het bewaken van een strijdbare maar solidaire cultuur. Maar nog mooier. Onze torenhoge ambities, onze plannen en de inhoud worden steeds nadrukkelijker gedragen door heel de organisatie. Professioneel, collegiaal en in vriendschap. Wat wij moesten leren doen, hebben wij geleerd door het te doen met alle mensen die bij STONE werken!

SAMEN, TOEGANKELIJK, ONDERNEMEND, NUCHTER en geheel op onze EIGEN wijze.

Peter Caljé
Peter Caljé – Algemeen Directeur

 

Terug naar het nieuws overzicht