Al zeg ik het zelf, ik ben best wel een beetje recessie-proof. Ik heb in mijn werkende leven al aardig wat economische omwentelingen mogen meemaken en dan reken ik de olie-crisis en de memorabele toespraak van Joop den Uyl gemakshalve ook nog even mee. Jong als ik toen was zag ik dat door mijn onbedorven kinderogen als een groot avontuur. Onbewust van het feit dat de wereld nooit meer zou worden wat deze was geweest. En de crisis in 2008 was een hele diepe maar wel een sluipende boosdoener. Het werd iedere maand iets erger en iets slechter zodat we allemaal in zekere zin vanzelf konden wennen aan iedere dag een beetje meer slecht nieuws.  En het duurde geruime tijd voordat iedereen het echt in zijn portemonnee begon te voelen. En toen voelden we het ook echt.

Wat de afgelopen 2 weken over ons heen dendert is van een heel andere orde. Instant impact, piepend en krakend komen wij tot stilstand. Iedere dag nieuwe verrassingen, wat gisteren nog een reëel scenario leek is vandaag alweer compleet achterhaald. Scenario’s zijn iets waar wij ons denk ik even niet aan moeten wagen. Er zijn te veel virologen, zelfbenoemde virologen die het niet zijn, politici die met elkaar te veel van mening verschillen om van enig scenario chocolade te kunnen maken. Scenario’s bieden in deze fase van het nieuwe normaal te weinig houvast en in het beste geval een soort van schijnzekerheid die zichzelf achterhaalt. Ikzelf geloof in 2 scenario’s voor de goede orde. Het eerste is het scenario van onze premier Rutte die probeert 100% goede keuzes te maken met 50% van de informatie en zich daarvoor goed laat adviseren door mensen die er echt verstand van hebben. Het tweede scenario werd treffend van de week door Bernard Hammelburg van BNR geschetst. Kort gezegd kwam dat op het volgende neer: dit gaat voorbij!

“De meeste mensen deugen”

Ik ben ernstig onder de indruk van hoe wij in dit mooie land omgaan met deze uitdaging. “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman is één van mij favoriete boeken en dat blijkt toch maar weer onder deze beperkende omstandigheden. Door de bank genomen zorgen wij goed voor elkaar, doen wij normaal, zijn er nog steeds meer mensen die gewoon boodschappen doen dan dat zij hamsteren, kruipt de humor waar het eigenlijk niet gaan kan, zet iedereen die extra stap en doen wij het vooral samen juist op een moment dat sociale contacten tot een minimum worden beperkt. Wij zijn met meer, mensen die goed doen en het goed bedoelen.

Ik ben ook behoorlijk onder de indruk van de maatregelen die het kabinet heeft genomen om onze economie op korte termijn te stutten. Lang is “Den Haag” verkeerde zuinigheid verweten maar feit is dat wij daardoor, lekker Keynsiaans, nu de ruimte hebben om onze samenleving en economie perspectief te geven. En hoewel ik er inmiddels wel wat slapeloze nachten op heb zitten, de omzet staat onder druk terwijl er wel ruim 180 mannen en vrouwen via onze organisatie in hun dagelijks brood voorzien, is er niet alleen vanuit Den Haag perspectief en tijd van leven en plannen maken. In één weekeinde waren wij over op thuiswerken en na een dagje experimenteren ontstond er heel organisch een nieuwe orde en een nieuw ritme in onze dagelijkse werkzaamheden. We doen het samen en iedereen zet een extra stap. En dat geldt ook voor alle mensen waar wij contact mee hebben en mee samenwerken.

Een nieuw momentum

Ik probeer in al die nieuwe ontwikkelingen een nieuw momentum te ontdekken. Niet alleen voor de korte termijn maar vooral op de iets langere termijn. Deze wake-up call gaat sociaal-maatschappelijk en economisch grote impact hebben op hoe wij werken, leven en onszelf organiseren. Hopelijk ook met het soort bij-effecten waar ons klimaat duurzaam van opknapt. Jan Willem Niehuys zei het van de week heel treffend in een mooi blog op LinkedIn:

(“)Oorspronkelijk was de betekenis van het Griekse woord voor “crisis” eigenlijk “moment van de waarheid” en in China gebruiken ze het karakter “wei jie”, met een dubbele betekenis; enerzijds “crisis”, maar anderzijds “kans”.

Peter Caljé
Peter Caljé – Algemeen Directeur

Zo bezien biedt dit “moment van de waarheid” ons dus een “kans”. In plaats van in te vullen wat die kans is, laat ik dat graag over aan je eigen verbeelding… Mijn verhaal is toch al te lang en als je tot hier bent gekomen, heb ik veel vertrouwen in je resultaat. Veel succes, blijf of word gezond en zorg goed voor elkaar.

 

Terug naar het nieuws overzicht